Blog – Classic (1 column)

قیمت جهانی سیمان

قیمت جهانی سیمان

جدول قیمت های جهانی سیمان

تاریخ  نام کشور واحد  قیمت به ارز نام  ارز نرخ ارز به ریال قیمت به ریال
فروردین ۱۴۰۰ هند تن ۸۴ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۲۱,۸۴۰,۰۰۰
فروردین ۱۴۰۰ کوبا کیسه ۵۰ کیلویی ۱۰ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۲,۶۰۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ منطقه اروپا تن ۵۷ یورو ۳۰۰,۰۰۰ ۱۷,۱۰۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ مصر تن ۵۸ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۱۵,۰۸۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ مصر( سیمان سفید) تن ۱۵۵ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۴۰,۳۰۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ چین تن ۶۹ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۱۷,۹۴۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ کردستان عراق تن ۱۰۰ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۲۶,۰۰۰,۰۰۰
فروردین ۱۴۰۰ ایران – مصوب دولتی  تن ۱۳ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۳,۳۸۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ ایران – بورس کالا تن ۲۰ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۵,۳۲۲,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ ایران ( سیمان سفید) تن ۳۶ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۹,۳۷۹,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ امارات – دوبی – جبل علی کیسه ۵۰ کیلویی ۱۲٫۸ درهم ۷۱,۰۰۰ ۹۰۸,۸۰۰
مرداد ۱۴۰۰ پاکستان کیسه ۵۰ کیلویی ۶۷۰ روپیه ۱,۷۵۰ ۱,۱۷۲,۵۰۰
مرداد ۱۴۰۰ افغانستان تن ۸۰ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۲۰,۸۰۰,۰۰۰
مرداد ۱۴۰۰ پاکستان ( سیمان سفید) کیسه ۵۰ کیلویی ۱۳۳۰ روپیه ۱,۷۵۰ ۲,۳۲۷,۵۰۰
اسفند ۱۳۹۹ آسیای جنوب شرقی کیسه ۵۰ کیلویی ۵٫۲۶ دلار ۲۶۰,۰۰۰ ۱,۳۶۷,۶۰۰

آخرین قیمت های مصوب داخلی

تا قبل از تابستان ۱۴۰۰ قیمت های داخلی سیمان به صورت دستوری تعیین می شد. در حال حاضر با پذیرش سیمان در بورس کالا و الزام تمامی شرکت ها به عرضه تمام محصولات خود در بورس کالا سیمان از قیمت گذاری دستوری خارج شده است. اگر چه با ساز و کار بورس کالا و تعیین قیمت بر اساس عرضه و تقاضا در بورس کالا باز هم قیمت های داخلی به مراتب از قیمت های منطقه ای و جهانی کمتر است.

آخرین نرخ های مصوب سیمان داخلی در سال ۱۴۰۰

مصوبه خرداد ماه ۱۴۰۰   – مجوز افزایش ۱۲ درصدی بابت هزینه های فروش

مصوبه فروردین ماه ۱۴۰۰

قیمت سیمان داخلی

مصوبه قیمت سیمان سفید در سال ۱۴۰۰
قیمت سیمان سفید
قیمت مصوب سیمان سفید

نرخ های مصوب سیمان در سال ۱۳۹۹

قیمت مصوب سیمان
قیمت مصوب سیمان در تیر ماه ۱۳۹۹

سایت های مرتبط با صنعت سیمان

تحلیل شرکت های سیمانی

 

بررسی روند نسبت پی ئی بازار

بررسی نسبت پی ئی P/E بازار

یکی از متغیر های مهم در بررسی بازار بورس بررسی نسبت پی ئی یا P/E کل بازار می باشد. اگر ارزش کل بازار را تقسیم بر کل سودآوری شرکت های بورس در ۱۲ ماه گذشته آن کنیم حاصل ، نسبت پی ئی به روش TTM (Trailing 12 Months)بدست می آید. البته این نسبت برای هر نماد به طور جداگانه نیز محاسبه می شود بطوریکه در صورت کسر قیمت هر سهم و در مخرج آن درآمد هر سهم در ۱۲ ماه گذشته قرار می گیرد.

پی ئی فوروارد یا تاریخی؟

معمولا از نظر تحلیل گران بازار نسبت پی ئی به روش TTM چندان اهمیتی ندارد زیرا شرکت ها بر اساس عملکرد آینده آنها معامله می شوند نه عملکرد گذشته . بنابراین پی ئی فوروارد Forward P/E بازار به مراتب اهمیت بیشتری از پی ئی گذشته آن دارد. اما از آنجایی که محاسبه پی ئی فوروارد مستلزم محاسبه و برآورد سودآوری تمامی شرکتها می باشد این کار عملا غیر ممکن یا بسیار سخت است. ضمن اینکه پارامتر های موثر در برآورد سودآوری شرکت ها نیز دائما در حال تغییراند. 

از کاربرد های دیگر این نسبت مقایسه آن با نسبت مشابه در سایر بازار ها نیز می باشد. بطور مثال همین نسبت برای بازار پول عبارت است از تقسیم عدد ۱۰۰ بر نرخ سود سپرده که پی ئی بدون ریسک می باشد. یعنی اگر نرخ بهره را ۱۸ درصد در نظر بگیریم نسبت پی ئی بازار پول ۵٫۵ مرتبه بدست می آید. بنابراین هرچه نرخ بهره کمتر باشد موجب افزایش این نسبت برای بازار سرمایه می شود.  برای بازار مسکن نیز از نسبت پی به آر استفاده می شود یعنی قیمت هر متر مربع واحد مسکونی تقسیم بر اجاره سالانه هر متر مربع . طبق بررسی گذشته همواره نسبت های پی به آر بازار مسکن به مراتب اعداد بالاتری از بازار سرمایه بوده است.

نکته ی مهم بعدی اینکه  این نسبت هر ماهه توسط سازمان بورس برای شرکت های بورس (حدودا ۳۰۰ شرکت) محاسبه و اعلام می گردد بنابراین نسبت اعلام شده شامل شرکت های بازار فرابورس و پایه نمی باشد بنابراین اطلاق صفت بازار صرفا مربوط به شرکت های پذیرفته شده در بورس می باشد.

برای اطلاع از پی ئی  صنایع مندرج در شرکت فرابورس به گزارشات سالانه فرابورس مراجعه نمایید.

نسبت پی ئی بورس

نمودار فوق روند نسبت پی ئی بازار از ابتدای سال ۱۳۹۶ تا انتهای خرداد ماه ۱۴۰۰ را نشان می دهد. همانطور که مشاهده می شود تا قبل از پرش سال ۱۳۹۹ محدوده سطح ۱۰ مرتبه بعنوان یک مقاومت مهم در حرکت های کلی بازار ظاهر می شد. اما در سال ۱۳۹۹  عوامل اقتصادی از قبیل رشد شدید نقدینگی ، افزایش شدید تورم و  کاهش دستوری نرخ های بهره در کنار تغییر نگرش بازار در تحلیل شرکت ها و توجه به ارزش های جایگزینی باعث گردید تا این نسبت ارقام حیرت انگیز ۴۲ مرتبه را نیز به خود ببیند. واکنش پول های کلان بازار و خروج نقدینگی از بازار سرمایه به بازار پول یا بازار های ارز دیجیتال منجر به اصلاح عمیق شاخص کل و همچنین این نسبت مهم گردید. در حال حاضر آخرین نسبت اعلام شده حدودا ۱۰٫۵ مرتبه می باشد که نشان می دهد به محدوده سال ۱۳۹۷ رسیده است.

 

بررسی شاخص تورم در ایران

بررسی نرخ تورم

نمودار زیر روند نرخ تورم در سه مقطع ماهانه ، نقطه به نقطه و سالانه را نشان می دهد.

شاخص تورم ایران

مقایسه روند نرخ تورم در سه مقطع ماهانه ، نقطه به نقطه و سالانه

🔷 بر اساس آخرین آمار منتشره مربوط به خرداد ماه ۱۴۰۰در وب سایت مرکز آمار ایران 
🔸تورم ماهانه 👈 ماهانه ۲٫۵ درصد
🔸تورم نقطه به نقطه 👈 ۴۷٫۶ درصد
🔸تورم سالانه 👈 ۴۳ درصد

🔷 هر سه نرخ با اهمیت اند . نرخ تورم ماهانه شاخص پیشرو بوده و تورم های نقطه به نقطه و سالانه را تشکیل می دهد . از این نظر نرخ تورم ماهانه ارجحیت بیشتری برای فعالان بازار دارد. با توجه به نرخ ۴۳ درصدی سالانه تورم ایران از نوع افسار گسیخته می باشد. با توجه به برآوردی های صورت گرفته از کسری بودجه ۳۰۰ تا ۴۰۰ همت در سال ۱۴۰۰ شرایط تورمی کشور در وضعیت بحرانی قلمداد می گردد.

تحلیل بین بازاری

کاهش ماهانه رشد شاخص قیمت ها در اردیبهشت ماه ۱۴۰۰ اندکی امیدواری در کنترل نرخ های تورم ایجاد کرده بود که با رشد مجدد آن در خرداد ماه همچنان چشم انداز سال ۱۴۰۰ را ملتهب نشان می دهد. بنایراین انتظار داریم رشد شاخص قیمت ها منجر به افزایش سودآوری شرکت های تولیدی (خصوصا ریالی) گردد. بخصوص شرکت های که دارای موجودی های بیشتر کالا در انبار می باشند.  بنابراین این موضوع می تواند بر روند بازار سهام مثبت ارزیابی گردد. برای شرکت های دلاری محور تا زمانیکه نرخ دلار در سطوح ثابتی توسط بانک مرکزی کنترل می گردد درایور سودآوری آنها نرخ های جهانی می باشد.

تعریف تورم

در متون اقتصادی، تورم (Inflation) به افزایش سطح عمومی قیمت‌ها در یک بازه زمانی مشخص گفته می‌شود. تورم را می‌توان افزایش بی‌رویه قیمت کالاها و خدمات بدون پشتوانه و بدون برنامه‌ریزی دانست که باعث کاهش قدرت خرید می‌شود و تعادل میان تقاضای محصولات با نقدینگی موجود برای خرید محصولات را بر هم می‌زند.

انواع تورم

در نظریه‌های اقتصادی سه دسته بندی اصلی برای تورم ترسیم شده که شامل تورم خزنده، شدید و بسیار شدید می‌شود.

  1. تورم خزنده:منظور از تورم خزنده، تورمی است که در آن قیمت‌ها به طور آرام و خفیف شروع به افزایش می‌کنند. در این نوع از تورم، قیمت‌ها در طول سال نهایت تا سقف ۸% رشد خواهند کرد.
  2. تورم شدید:تورم شدید، تازنده یا شتابان، تورمی است که با سرعت بیشتری باعث افزایش قیمت‌ها می‌شود. این تورم در طول سال بین ۱۵ تا ۲۵ درصد تعریف شده است.
  3. تورم بسیار شدید:تورم شدید به معنای دو برابر شدن قیمت‌ها در طول شش ماهه سال است یا تورمی که تنها در عرض یک ماه، اجناس را ۵۰% افزایش قیمت داده. از این نوع تورم، با عناوینِ تورم افسارگسیخته، ابر تورم یا حتی فوق تورم هم یاد می‌کنند.

عوامل رشد و تشدید تورم

  • رشد نقدینگی – مانند رشد پایه پولی یا سیاست های انبساطی بانک مرکزی
  • رشد بی‌رویه قیمت ارز – ناشی از ریالی کردن درآمدهای ارزی دولت
  • هر عاملی که باعث تضعیف تولید شود مانند تحریم ها ، مقررات دست و پاگیر، مالیات های غیر عادلانه و …
  • کاهش قیمت نفت و جبران کسری بودجه دولت از محل بانک مرکزی

 

نرخ سود بین بانکی

بررسی بازار بین بانکی

بازار بین بانکی جایی است که بانکها منابع مازاد یا کسری منابع خود را در آنجا عرضه و تقاضا می کنند. نرخ سودی که در این بازار تعیین می شود نرخ سود بین بانکی نام دارد. بانک مرکزی در این بازار نقش کنترلی دارد و به مانند یک بازارگردان عمل می کند و اجازه نمی دهد نرخ سود بین بانکی از یک نرخ مشخص کمتر یا فراتر رود. بدین صورت که اگر بانکی بدلیل کسری شدید منابع قادر به تامین منابع از شبکه بانکی نگردید می تواند در سقف مشخص شده از بانک مرکزی منابع خود را تامین می کند.

این بازار همانند بازار های سازمان یافته تابلوی معاملاتی ندارد و مرجع انتشار آن خود بانک مرکزی است. قبلا آمار معاملات آن با تاخیر یکساله منتشر می گردید اما اخیرا به صورت هفتگی توسط وب سایت بانک مرکزی انتشار می یابد. قابل ذکر است حجم روزانه معاملات این بازار درسال ۱۳۹۹ بالغ بر ۷۷ همت بوده است!!

دالان سود

در حال حاضر در این بازار دو نرخ کف و سقف وجود دارد. نرخ کف ۱۴ درصد و نرخ سقف ۲۲ درصد توسط بانک مرکزی تعیین گردیده است. به عبارتی بانک مرکزی با نرخ ۱۴ درصد از بانک ها سپرده جذب می کند و با نرخ ۲۲ درصد تسهیلات می دهد. به این محدوده دالان سود نیز گفته می شود.

اعتبارگیری و یا اعتباردهنی در شبکه بین بانکی نیز همانند اخذ وام توسط اشخاص همراه با سپرده گذاری وثیقه است. معمولا این وثایق اوراق خزانه دولت می باشد. بعبارتی بانکی که قصد تامین مالی از طریق بازار بین بانکی می باشد با وثیقه گذاشتن اوراق بهادار تضمین شده مانند اوراق خزانه دولت از این بازار تامین مالی می کند به همین دلیل است که به انتهای نرخ توافق شده اصطلاح قاعده مند اضافه می شود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که اگر بانکی بدلایل وضعیت وخیم مالی وثیقه مناسب نداشته باشد مجبور به تامین منابع با نرخی بالاتر از سقف دالان می باشد.

نرخ سیاستی بانک مرکزی

نرخ سوم در این بازار نرخ سیاستی گفته می شود. این نرخ در اثر عملیات بازار باز توسط بانک مرکزی تعیین می شود. معمولا نرخ بین بانکی تحت تاثیر نرخ سیاستی است. بانک مرکزی در فواصل مشخصی (معمولا هفتگی) اوراق خزانه دولت را با نرخ مشخصی می فروشند یا خریداری می کند. در واقع این اقدام بانک مرکزی یک ابزار پولی بوده که بانک مرکزی از طریق آن می تواند سطح نقدینگی و تورم را کنترل کند. از آنجایی که این اوراق تحت قرارداد های بازخرید می باشند نرخ توافق شده در آن ریپو نام دارد.
از اواخر مرداد ماه ۱۴۰۰ با تغییر دولت و استعفای آقای همتی (رئیس پیشین بانک مرکزی) عملیات بازار باز متوقف و اعلام نرخ سیاستی متوقف شد.

نمودار زیر روند تغییرات نرخ بین بانکی در دالان سود را نشان می دهد:

در نمودار فوق  نرخ کف ، سقف ، نرخ سود بین بانکی  نشان داده شده است. تا مرداد ماه ۱۴۰۰ نرخ رپو نیز منتشر می گردید که با رفتن همتی از بانک مرکزی متوقف شد. نمودار فوق نشان می دهد سیاست کاهش نرخ بهره بانکی که تا مرداد ماه روندی نزولی داشت رفته رفته رو به فزونی گذاشته است. بنظر می رسد تمایلات دولت جدید ( رئیسی) افزایش تدریجی نرخ بهره ، کنترل نقدینگی و به تبع آن کنترل تورم در دستور کار قرار گرفته است.

در حال حاضر نرخ سپرده گذاری در شبکه بانکی ۱۶ درصد یکساله و ۱۸ درصد دوساله تعیین گردیده، بنابراین اگر بانکی از نظر خدمات دهی و اعتباری بتواند جذب سپرده یکساله داشته باشد از طریق شبکه بانکی می تواند به حاشیه سود ۲ درصد تضمین شده برسد.

 

تحلیل بین بازاری

بطور کلی کاهش نرخ سود بین بانکی می تواند علائمی از چشم انداز کاهشی نرخ بهره به بازار سهام بدهد. یا حداقل اینکه نرخ بهره در کوتاه مدت چشم انداز افزایشی ندارد. این سیگنال می تواند برای بازار سهام و رشد نسبت های پی ئی سهام مثبت قلمداد گردد. از زاویه ای دیگر در حال حاضر کاهش نرخ بهره بین بانکی در تضاد با روند های رشد نرخ های تورم می باشد. این موضوع نشان می دهد که کاهش نرخ بهره بین بانکی ممکن است تعمدا توسط بانک مرکزی صورت گرفته باشد و ممکن است این روند کاهشی پایدار نماند.

نمودار نرخ سود بین بانکی در سال ۱۳۹۹

بازار سود بین بانکی در سال 1399 : منبع گزارش سالانه بانک مرکزی
نرخ بهره بین بانکی در سال ۱۳۹۹ – منبع گزارش سالانه بانک مرکزی

 

در اوایل سال ۱۳۹۹ نرخ بهره بین بانکی به سطوح ۷ درصد نیز رسید. اما بانک مرکزی مجدد با افزایش نرخ های سیاستی موجبات افزایش نرخ بهره را فراهم کرد.

نمودار زیر اجرای سیاست های بانک مرکزی در بازار بین بانکی را بخوبی نشان می دهد. این اقدام بانک مرکزی ضربه شدیدی را به بازار سرمایه وارد نمود و ضمن سلب اعتماد مردم به این بازار باعث شد بسیاری از وجوه در گردش بازار سرمایه به بازار پول کوچ کنند.

مقایسه نرخ بهره بین بانکی
مقایسه نرخ بهره بین بانکی – منبع گزارش سالانه بانک مرکزی

 

سایر مقالات مرتبط:

مروری بر گزارشگری و روش تحلیل شرکت های بیمه

مروری بر گزارشگری و روش تحلیل شرکت های بیمه در بورس

حسابداری و گزارشگری شرکتهای بیمه بر اساس استاندارد حسابداری شماره ۲۸ و آیین نامه های بیمه مرکزی صورت می گیرد. البته تفاوت های جزئی بین این دو  است لیکن در عمل آیین نامه های بیمه مرکزی مورد عمل شرکتها می باشد .(بطورخلاصه  آیین نامه های بیمه مرکزی شرایط سختگیرانه تری نسبت به استانداردهای متناظر حسابداری دارند).

در هر حال ترازنامه و صورت سود و زیان شرکتهای بیمه تا حدودی متفاوت از صورتهای مالی سایر شرکتهاست  و جزو موارد خاص در حسابداری محسوب می شوند که ذیلا اشاره می کنیم:

تفاوت در ترازنامه:

سرفصل های اضافه شده در طبقه دارایی های جاری:

مطالبات از بیمه گذاران و نمایندگان: مترادف با سرفصل حسابهای دریافتنی تجاری در سایر شرکتهاست. این سرفصل شامل مبلغ قراردادهای منعقد شده با بیمه گذاران (یا نمایندگان و کارگزاران) است که طی مدت بیمه نامه وصول می شوند. بنابراین می توان گفت این سرفصل شامل مبالغی است که هنوز سررسید نشده اند یا از تاریخ وصول آنها گذشته است.(معوق شده اند)

تفاوت بیمه گذار و بیمه شده:

  • بیمه گذار شخصی است که بیمه را خریداری می کند.
  • بیمه شده شخصی است که تحت پوشش قرار می گیرد.
  • بیمه گر شرکت بیمه صادر کننده است.

مثال : پدری برای فرزند زیر ۱۸ سال خود قرارداد بیمه منعقد می کند . پدر می شود بیمه گذار، فرزند می شود بیمه شده . همچنین اگر شرکتی برای کارمندان خود  قرارداد بیمه با یک شرکت بیمه منعقد کند ، شرکت می شود بیمه گذار و کارمندان می شوند بیمه شده.

مطالبات از بیمه گران و بیمه گران اتکایی: زمانیکه یک شرکت بیمه ای (بیمه گر) با سایر شرکت های بیمه ای یک قرارداد بیمه را شریک می شود (اصطلاحا بیمه مشترک گفته می شود) مطالبات خود از آن قرارداد را در این سرفصل منعکس می کند. قراردادهای مشترک بین چند شرکت بیمه ای بوده و یک شرکت بعنوان راهبر مسئولیت مذاکرات و انعقاد قرارداد را بر عهده دارد. شورای عالی بیمه برای کنترل و توزیع مناسب ریسک آیین نامه ۹۵ را به همین منظور تصویب کرده است.

معمولا این سرفصل در ترازنامه شرکت های بیمه رقم بااهمیتی نیست.

سهم بیمه گران اتکایی از ذخایر فنی: شرکت های بیمه ای تمام ذخایر قراردادهای بیمه را سمت چپ ترازنامه گزارش می کنند. آن بخش از قراردادهای که اتکایی (اتکایی واگذاری)می شوند سهم ذخایر آن در سمت راست ترازنامه تحت این سرفصل گزارش می شوند. به عبارتی مجموع ذخایر (۱۰۰ درصد) در سمت چپ ترازنامه منعکس و بخش اتکایی نیز سمت راست گزارش مجدد می شود.

 

سرفصل های اضافه شده در طبقه بدهی های جاری:

بدهی به بیمه گذاران و نمایندگان: این سرفصل مترادف با سرفصل حسابهای پرداختنی تجاری در سایر شرکتهاست و نشان دهنده طلب هایی که بیمه گران (بابت خسارت) و نمایندگان (بابت حق العمل) از شرکت بیمه طلبکاراند.

بدهی به بیمه گران و بیمه گذاران اتکایی: زمانی که حق بیمه به بیمه گران دیگر منتقل می گردد تا قبل از تسویه در این سرفصل باقی می مانند.

ذخایر حق بیمه: نام دیگر این سرفصل حق بیمه عاید نشده است. اطلاق ذخیره کمی غلط انداز است. برای روشن شدن ماهیت این سرفصل فرض کنید بیمه نامه آتش سوزی در اول اسفند سال ۱۳۹۹ یکساله منعقد می گردد . اگر سال مالی شرکت بیمه گر ۲۹ اسفند ماه باشد عملا فقط یک ماه از این بیمه نامه مربوط به سال مالی جاری است و ۱۱ ماه بعدی مربوط به سال ۱۴۰۰ است بنابراین رقم مربوط به ۱۱ ماه سال ۱۴۰۰ تحت سرفصل ذخایر حق بیمه ( حق بیمه عاید نشده) منعکس و نشان داده می شود.

این سرفصل از ارقام مهم سمت چپ ترازنامه است. (معمولا با اهمیت)

ذخیره خسارت معوق: در پایان هر دوره گزارشگری (۳ ماهه ، ۶ ماهه ، ۹ ماهه و ۱۲ ماهه) رقم مربوط به خسارت احتمالی در تاریخ گزارشگری برآورد می گردد. این رقم عمدتا برآوردی و تابع قضاوت مدیریت شرکت بیمه است و معمولا رقم با اهمیتی است.

از آنجایی که این سرفصل کاملا برآوردی است. معمولا ابزاری در دست مدیریت برای مدیریت سود نیز می باشد. معمولا شرکتهای بیمه از این ابزار برای کم نشان دادن سود میاندوره ای استفاده می کنند. روشهایی برای شناسایی این ترفند وجود دارد که مثال های عینی رو در بررسی شرکتهای بیمه ای خواهیم گفت.

ذخیره ریسکهای منقضی نشده: رشته های که ضریب خسارت بالای ۸۵ درصد دارند طبق فرمولی محاسبه و در این سرفصل منعکس می گردد.

سایر ذخایر فنی: هر گونه ذخیره اضافی طبق آیین نامه های بیمه در این سرفصل منعکس می گردد.

حق بیمه سالهای آتی: همان ذخایر حق بیمه است که با این تفاوت که ماهیت بلندمدت دارد. حق بیمه عاید نشده تا یکسال آتی در سرفصل ذخایر حق بیمه و بیشتر از آن در این سرفصل نشان داده می شود.

ذخیره ریاضی بیمه عمر: این سرفصل مربوط به بیمه های زندگی مانند بیمه عمر و مستمری است و اگر شرکتی فقط مجوز بیمه های غیر زندگی داشته باشد این آیتم در صورت های مالی آن نیست. از آنجایی که با فرمول های ریاضی (اکچوئری) محاسبه می شود به آن واژه ریاضی اضافه شده است.

زماینکه بیمه نامه عمر (بازنشستگی و مستمری) با بیمه گذار منعقد می شود بیمه گذار مبلغی را به صورت ماهانه به شرکت بیمه تا انتهای دوره (چندین سال) پرداخت می کند. شرکت بیمه نیز بخشی از این مبلغ را به صورت ذخیره نگهداری کرده تا بتواند در سررسید پاسخگوی تعهدات خود به بیمه گذار باشد.

سرفصل های اضافه شده در طبقه حقوق صاحبان سهام:

اندوخته سرمایه ای: بر اساس مصوبه شورای عالی بیمه از سود خالص هر سال ۱۰ درصد کسر و به حساب اندوخته سرمایه ای منتقل می شود. زماینکه رقم اندوخته به ۱۰ درصد سرمایه رسید رقم کسر شده از سود خالص به ۱۵ درصد افزایش می یابد تا رقم اندوخته به ۱۰۰ درصد سرمایه برسد. ( یعنی در نهایت این رقم به اندازه سرمایه شرکت بزرگ می شود)

تفاوت در صورت سود و زیان:

بیشتر سرفصل های سود زیان کاملا متفاوت از فرمت سایر شرکتها است . چیزی بنام فروش یا قیمت تمام شده نداریم اما نهایتا به سرفصل های مشابه خواهیم رسید .

درآمد حق بیمه ناخالص: شامل همه بیمه نامه های صادره (تولیدی ) پس از تعدیلات ذخایر بیمه می باشد. اطلاق ناخالص به آن یعنی هنوز حق بیمه اتکایی از آن کسر نشده است.

حق بیمه اتکایی واگذاری: آن بخش از بیمه نامه های صادره که اجبارا یا اختیارا شرکت بیمه به صورت اتکایی به سایر شرکت های بیمه ای واگذار کرده است.

حق بیمه خالص سهم نگهداری: نتیجه تفاضل دو سرفصل فوق است. زمانیکه بیمه نامه ای صادر می شود (درآمد حق بیمه) طبق قانون بخشی از آن بایستی به شرکت بیمه مرکزی داده شود (اصطلاحا هزینه حق بیمه اتکایی گفته می شود در حالیکه هزینه نیست بلکه نوعی برگشت درآمد است). آنچه که باقی می ماند به نام درآمد حق بیمه سهم نگهداری در صورت سود و زیان گزارش می شود.

توجه: طبق آخرین بخشنامه بیمه مرکزی شرکتهای بیمه برای سال ۱۳۹۸ موظفند از هر بیمه نامه زندگی ۲۲ درصد و غیر زندگی ۱۳ درصد را به بیمه مرکزی منتقل کنند.

 

خسارت و مزایای پرداختی(ناخالص): در واقع همان خسارت های است که پرداخت شده و یا برآورد می گردد که در آینده پرداخت شود (طرف حساب ذخیره خسارت معوق در ترازنامه که توضیح داده شد). تا چندی قبل این سرفصل به نام هزینه خسارت شناخته می شد.

خسارت سهم بیمه گران اتکائی: زمانیکه حق بیمه به بیمه مرکزی و یا سایر بیمه گران اتکایی منتقل می شود قاعدتا خسارت نیز شامل حال آنها نیز می شود. خسارتی که از آنها دریافت می شود نوعی بازیافت خسارت شرکت است که در این سرفصل نشان داده می شود.

👈خسارتی که از بیمه گران اتکایی دریافت می شود کاهنده خسارت است و آنچه که بطور خالص شرکت بابت خسارت پرداخت کرده با نام هزینه خسارت سهم نگهداری منعکس می گردد.

خسارت و مزایای پرداختی (خالص): این آیتم که قبلا به نام هزینه خسارت سهم نگهداری  شناخته می شد از نتیجه تفاضل دو عامل فوق بدست می آید.

 

درآمد / هزینه کارمزد وکارمزد منافع سهم نگهداری

نتیجه تفاضل دو عامل زیر است:

هزینه کارمزد و کارمزد منافع: (نامشخص در دست بررسی)

درآمد کارمزد و کارمزد منافع اتکایی: زماینکه حق بیمه ای به شرکت دیگری بصورت اتکایی منتقل می شود طبق قانون بابت بخش منتقل شده درصدی بعنوان سود شرکت منتقل کننده در دفاتر شناسایی می کند. این مبلغ در این سرفصل منعکس می گردد.

👈 خالص دو آتیم بالا مثبت یا منفی بصورت یک رقم خالص در صورت سود و زیان نشان داده می شود.

 

خالص سایر درآمدها یا هزینه های بیمه ای

هر گونه هزینه ، کارمزد و یا درآمد در این سرفصل منعکس می گردد . هزینه های مربوط به این سرفصل شامل اقلام زیر است:

سهم صندوق تامین خسارت بدنی: طبق قانون بیمه شخص ثالث از هر بیمه نامه شخص ثالث ۸ درصد بایستی از طرف شرکت بیمه گر به این صندوق واریز گردد.

عوارض وزارت بهداشت و درمان: طبق ماده ۳۰ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت از هر بیمه نامه شخص ثالث ۱۰ درصد بایستی از طرف شرکت بیمه گر به وزارت بهداشت واریز گردد.

عوارض نیروی انتظامی ، اورژانس و راهداری: طبق تبصره ۱۰ قانون بودجه هر سال از هر بیمه نامه شخص ثالث ۳ درصد بایستی به خزانه دولت بابت موارد گفته شده واریز گردد.

👈 اگر ۹ درصد مالیات ارزش افزوده نیز به درصد های فوق اضافه شود جمعا از هر بیمه نامه شخص ثالث ۳۰ درصد طبق قانون از شرکتهای بیمه گرفته می شود و شرکتهای بیمه فقط مالک ۷۰ درصد حق بیمه نامه بوده درحالیکه متعهد به پرداخت ۱۰۰ درصد خسارت می باشند!!

 

درآمد سرمایه گذاری از محل منابع بیمه ای

معمولا شرکتهای بیمه ای بخشی از وجوه مازاد را در خرید و فروش سهام و یا سپرده گذاری در بانک ها سرمایه گذاری می کنند. درآمد حاصل طبق روش هایی به دو قسمت تسهیم می گردد.

درآمد سرمایه گذاری از محل ذخایر فنی: این رقم بعنوان درآمد در بخش فعالیت بیمه ای منعکس می گردد.

درآمد سرمایه گذاری از محل سایر منابع: این بخش بعد از محاسبه سود ناخالص فعالیت بیمه ای همانند سایر شرکتها بعد از هزینه های عمومی اداری منعکس می گردد.

 

سود ناخالص فعالیت بیمه ای

این آیتم مشابه سود ناخالص در سایر شرکتهاست و از اقلام زیر تشکیل شده:

➕ حق بیمه خالص سهم نگهداری

➕ درآمد سرمایه گذاری از محل ذخایر فنی

➖ خسارت و مزایای پرداختی (خالص) ( برخی این آیتم را برابر قیمت تمام شده  می دانند)

➕یا➖درآمد/هزینه کارمزد و کارمزد منافع سهم نگهداری ( معمولا کاهنده )

➕یا➖خالص سایر درآمدها یا هزینه های بیمه ای ( معمولا کاهنده)

تعاریف و نسبت ها:

انواع بیمه

بیمه زندگی: همان بیمه عمر (مستمری یا بازنشستگی) است که مزایا به بیمه گذار یا وراث پرداخت می گردد.

بیمه غیر زندگی: بیمه های عمومی از قبیل شخص ثالث ، حوادث ، درمان ، آتش سوزی ، مسئولیت ، کشتی ، هواپیما و….. است.

👈 استانداردهای حسابداری مربوط به بیمه غیر زندگی می باشد.

 

نسبت های مهم در صنعت بیمه

نسبت توانگری: یکی از نسبت های مهم برای صنعت بیمه نسبت توانگری است. این نسبت حاصل ارزش روز دارایی ها منهای بدهی ها تقسیم بر سرمایه الزامی ( سرمایه ای که برای پوشش ریسک بیمه لازم است). این نسبت توسط خود شرکتهای بیمه محاسبه و به بیمه مرکزی ارسال می شود. نتیجه این نسبت به شرح زیر است:

  • بالاتر از ۱۰۰ 👈👈 رتبه یک
  • بین ۷۰ تا ۱۰۰ 👈👈 رتبه ۲
  • بین ۵۰ تا ۷۰ 👈👈 رتبه ۳
  • بین ۱۰ تا ۵۰ 👈👈 رتبه ۴
  • کمتر از ۱۰ 👈👈 رتبه ۵

هر چه قدر رتبه بیشتر (به سمت عدد ۵ ) باشد یعنی وضعیت شرکت بیمه نامناسب است و بایستی نسبت به افزایش سرمایه (از محل آورده ) اقدام گردد.

نسبت خسارت: حاصل تقسیم خسارت پرداختی دوره (بدون احتساب ذخایر) بر حق بیمه صادره همان دوره (بدون احتساب ذخایر) می باشد.

همان‌طور که مشخص است، صورت کسر، خسارت پرداخت شده در یک دوره مثلا سه ماهه و شش ماهه است و مخرج کسر حق بیمه صادره در همان دوره است. اما مشکل اساسی آن است که اکثر خسارات پرداختی در دوره مدنظر مربوطه به بیمه‌نامه‌های صادره در گذشته است نه بیمه‌نامه‌هایی که در مخرج کسر محاسبه شده است. دلیل این امر نیز واضح است، چراکه فرآیند ارزیابی خسارت در برخی رشته‌ها مانند بیمه شخص ثالث بعضا چند ماه و یا چند سال به طول می‌انجامد. بنابراین نتیجه آن می‌شود که شرکتی که با کاهش درآمد طی یک دوره زمانی نسبت به دوره زمانی گذشته روبرو شود، نسبت خسارت آن افزایش پیدا می‌کند، زیرا خسارت‌ها با تاخیر وارد شرکت شده است ولی حق بیمه شامل آن تاخیر نشده است و برعکس، شرکتی که با رشد درآمد  مواجه شود، در صورتی که رشد خسارات بیشتر از رشد حق بیمه نباشد، شرکت با کاهش نسبت خسارت مواجه می‌شود.

پس می‌توان نتیجه گرفت از این نسبت زمانی می‌توان استفاده کرد که در میزان صدور در مدت زمان‌های مختلف تفاوت چندانی نباشد. از دیگر موارد استفاده شاخص نسبت خسارت زمانی است که شرکت به صورت مداوم دارای رشد ثابتی باشد-که معمولا کمتر اتفاق می‌افتد-و با مقایسه نسبت خسارت در چند دوره متوالی بتوان تحلیلی از نحوه مدیریت ریسک ارائه کرد.

ضریب خسارت: این نسبت حاصل تقسیم خسارت و مزایای پرداختی ناخالص (با احتساب ذخایر) بر درآمد حق بیمه ناخالص (با احتساب ذخایر) می باشد.

اضافه کردن ذخایر به صورت و مخرج کسر باعث می‌شود شاخص نسبت خسارت با توجه به رشد یا افزایش پرتفوی بیمه ای شرکت تعدیل شود. بدین صورت که حق بیمه، بیمه نامه‌هایی که در گذشته دریافت شده‌اند، ولی هنوز منقضی نشده‌اند به حق بیمه صادره اضافه می‌شود و طبیعتا حق بیمه دریافت شده مربوطه به دوره‌های آتی از آن کسر می‌شود. به عبارت دیگر در این حالت مخرج کسر نشان دهنده مقدار حق بیمه‌ای است که شرکت برای پاسخ به خسارات خود طی آن دوره در اختیار دارد. در صورت کسر نیز چنین تعدیلی رخ می‌دهد یعنی خسارات پرداخت شده طی دوره که مربوط به بیمه نامه‌های گذشته است از خسارات پرداختی طی دوره کسر می‌شود و خسارت‌های واقع شده ولی پرداخت نشده مربوط به بیمه نامه‌های در جریان به آن اضافه می‌شود.

برای رفع مشکل عنوان شده در نسبت خسارت می‌توان از شاخص ضریب خسارت استفاده نمود. ضریب خسارت را می‌توان از دو طریق محاسبه کرد.

روش اول( استفاده از ارقام واقعی): از آنجایی که در صورت و مخرج کسر ذخایر وجود دارد پس این ضریب به نوعی برآوردی محسوب می شود. بنابراین محاسبه ضریب واقعی نیاز به گذشت زمان دارد تا خسارت واقعی مشخص شود.

به عبارتی با گذشت زمان و منقضی شدن عمر بیمه نامه های صادره ، خود به خود خسارت واقعی آنها نیز مشخص می شوند. مثلا خسارت واقعی بیمه‌نامه‌های سال ۱۳۹۸ حداکثر تا اواخر سال ۱۳۹۹ مشخص و معلوم می گردد. و پس از آن می توان از ارقام واقعی برای محاسبه ضریب خسارت استفاده کرد. گرچه این روش، روش دقیقی است، اما نیازمند زمانی طولانی می باشد تا تمامی خسارت‌ها گزارش و ارزیابی شود و عملا ارزش به موقع بودن اطلاعات را ندارد. ضمن اینکه اطلاعات محاسبه واقعی از صورت های مالی میسر نیست و فقط مدیران شرکت به آن دسترسی دارند.

روش دوم (استفاده از سرفصل های صورت سود و زیان): هر دو آیتم مورد نیاز در صورت های مالی (اعم از میاندوره ای و سالانه) موجود است. کافیست خسارت و مزایای پرداختی ناخالص را بر درآمد حق بیمه ناخالص تقسیم کنیم.

ضریب خسارت
فرمول محاسبه ضریب خسارت

در مجموع محاسبه ضریب خسارت نسبت به محاسبه نسبت خسارت نیازمند طی شدن زمان طولانی تری می باشد. محاسبه ضریب خسارت از روی گزارشات عملکرد ماهانه ممکن نیست و حتما بایستی صورت های مالی منتشر شود. اما این ضریب تحلیلی واقع‌بینانه‌تر نسبت به نسبت خسارت به تحلیلگران می‌دهد.

👈در مقایسه با نسبت خسارت این نسبت کاملا واقعی است و مدیریت پرتفوی را بطور دقیق نشان می دهد و هر چه کمتر باشد بهتر است.

نکته مهم: معمولا ضریب خسارت از نسبت خسارت بیشتر است. بین این دو بایستی فاصله ای منطقی برقرار باشد (مثلا بین ۸ تا ۱۰ درصد). معمولا در گزارشگری های بین دوره مثلا سه و ۹ ماهه که حسابرسی شده نیست گپ بین این دو نسبت افزایش می یابد.(مثلا ۳۰ ) . افزایش گپ با احتمال زیاد در پایان سال با برآورد دقیق تر از خسارت کاهش و در نتیجه سودخالص افزایش می یابد.

نسبت هزینه بیمه اتکایی واگذاری بر درآمد حق بیمه: هر چه کمتر بهتر – به معنی این که شرکت توانایی بالای برای پوشش ریسک با سرمایه خود دارد و نیازی به اتکایی نیست.

👈 شرکتهای که افزایش سرمایه از محل آورده دارند موجب بهبود این نسبت میشود. در بلندمدت منجر به افزایش سود خواهد شد.

نسبت جمع درآمدهای سرمایه گذاری (از محل فنی + سایر منابع) به درآمد حق بیمه: هر چقدر این نسبت بالاتر باشد بهتر است. به معنی استفاده شرکت بیمه از منابع حاصل از تولید حق بیمه است . روند سالانه این نسبت مهم است.

ترکیب پرتفوی رشته های بیمه ای: برخی از رشته های بیمه مانند درمان همیشه زیانده اند. شناسایی رشته های زیانده و بررسی روند مدیریت پرتفوی حائز اهمیت است. در چند سال اخیر شرکت های که روی رشته بیمه عمر بازاریابی بیشتری داشته اند سودآورتر بوده اند.

ترکیب پرتفوی سرمایه گذاری (سهام): شرکتهای بیمه ای که پرتفوی سرمایه گذاری قوی دارند در آینده سودآوری بهتری خواهند داشت.

تراز ارزی: با توجه به شرایط ارزی کشور بررسی تراز ارزی حائز اهمیت است. تراز ارزی مثبت به منزله توان بالقوه شرکت بیمه در ایجاد سود آوری می باشد. هر چه خالص تراز مثبت تر باشد بهتر است.

قیمت جهانی محصولات پتروشیمی ، معدنی و فلزی

قیمتهای جهانی پتروشیمی ، معدنی و فلزی

هفته منتهی به ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۰( ۲۰۲۱/۰۴/۱۹)

🔹نفتا ۵۵۹٫۹ دلار 
🔸متانول ۲۹۴ دلار 
🔹پلی اتیلن سبک ۱۴۹۹ دلار 
🔸پلی اتیلن سنگین ۱۱۲۴ دلار 
🔹 پلی پروپیلن ۱۲۳۹ دلار 
🔸اتیلن ۱۰۸۰ دلار 
🔹اوره ۳۴۳٫۵ دلار 
🔸بیلت ۶۰۰ دلار 
🔹اسلب ۸۰۳ دلار 
🔸سنگ آهن ۱۷۴٫۹ دلار 
🔹ذغال سنگ ۲۰۰٫۴ دلار 
🔸گندله ۲۲۸٫۹ دلار 

فهرست
error: Alert: Content is protected !!